☠LITTLE PUNK☠ View my profile

[TE]การบ้านฤดูร้อน

posted on 31 Aug 2013 23:35 by little-punk
 

 
 
 
 
.. กฏการสะท้อนของกระจกเงา .. 
 
.. หากวางวัตถุในระยะใดๆห่างจากกระจก.. 
 
.. จะได้ภาพสะท้อนในระยะใดๆนั้นเช่นกัน.. 
 
 
ในห้องค่อนข้างมืดสลัวเว้น ณ ใจกลางห้องที่สว่างจ้าเพราะโคมไฟดวงใหญ่ ม่านดำที่ติดกับขอบหน้าต่างสงบนิ่งราวกับรู้ว่าผู้ใช้ห้องต้องการสมาธิเป็นอย่างมาก ภายในห้องเงียบไม่เว้นกระทั้งเสียงของเครื่องปรับอากาศที่ให้เพียงความเย็นเยือกเหมือนไม่มีที่มา
 
  ถุงมือยางสีขาวถูกเปลี่ยนอีกครั้ง ผู้ใช้โยนมันลงถุงดำอย่างไม่ใยดี ก่อนจะหันมาจัดการงานตรงหน้าตัวเองต่อ 
 
 
…. วันหยุดฤดูร้อนเขาใช้เวลาอยู่ในห้องนี้แทบทั้งวัน...
 
"นี่.. เย็นนี้จะกินอะไรเหรอ?" เสียงหวานดังขึ้นจากด้านหลังพร้อมกับเสียงปิดประตู เขาขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะถอนหายใจเมื่อคิดว่าความสงบกำลังจะหมดลง มือใหญ่หยิบเเปรงอีกอันขึ้นมาแล้วเเตะมันลงบรัชออนสีพีชที่ออกแบบมาเพื่องานนี้โดยเฉพาะอย่างเบามือก่อนจะบรรจงแต่งแต้มสีสันนั้นลงที่ข้างแก้มสีซีด
 
"อะไรก็ได้" ยกมือดึงหน้ากากกันฝุ่นออกมาแล้วตอบด้วยน้ำเสียงเนื่อยๆที่แทบจะเป็นโทนเดียวกันทั้งหมดจนคนถามเริ่มขมวดคิ้ว
 
เปลี่ยนแปรงอีกครั้งเมื่อแก้มทั้งสองข้างเรื่อไปด้วยสีสันราวกับสาวน้อยสดใสอคิราห์ชั่งใจระหว่างสีแดงสดกับสีนู้ดของลิปสติก
"ช่วงนี้ที่โรงเรียนเป็นไง" คนถามเดินวนดูรอบๆอย่างอารมณ์ดีพร้อมกับเหลือบสายตาเป็นระยะเพื่อตรวจดูความเรียบร้อย เสียงฝีเท้ากระทบพื้นเป็นจังหวะดังสะท้อนก้องไปทั่วทั้งห้องนั้นทำให้เขาไม่สบอารมณ์เล็กน้อย
"ก็ดี" และในที่สุดเขาก็เลือกสีนู้ดให้เหมาะสมกับวัย 
"ก็ดี? ก็ดีที่ว่าเป็นแบบไหน" อดขมวดคิ้วเข้าหากันเป็นปมไม่ได้เมื่ออีกฝ่ายยังซักไซร้ถามคำถามต่อ อคิราห์แทบไม่หันไปมองทั้งที่รู้ว่าอีกคนกำลังยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง แขนเล็กวางค้ำกับแผ่นหลังแล้วกดน้ำหนักตัวลงมา 
"ก็ไม่แย่... หนัก … อ้วน.. หมู" จิกกัดเล็กน้อยไปตามมารยาทก่อนจะทอดถอนหายใจระหว่างที่บรรจงลากแปรงเล็กสำหรับริมฝีปากเพื่อแต่งแต้มสีสันลงไป
"…… อากิจังเอาอีกแล้วนะ!!"
"เลิกเรียกแบบนั้นเสียทีได้ไหม?" วางอุปกรณ์ทุกอย่างลงก่อนจะหันไปเอ็ดคนหน้างออยู่ด้านหนังแล้วหันกลับมายังงานตรงหน้า 
"ไม่ชอบให้เรียกเหรอ?" หญิงสาวสะบัดผมที่ยาวไปมาสองสามทีก่อนจะหันไปสนใจกระจกที่วางคว่ำอยู่ที่โต๊ะอีกอัน มันนอนนิ่งอย่างสงบเหมือนรู้งานว่าผู้ใช้ไม่ต้องการมัน มือเรียวเล็กหยิบมันขึ้นมาส่องพร้อมกับขยับตัวไปมาสองสามที .. ไม่เห็นอ้วนอย่างที่ว่าสักหน่อย... ก่อนจะวางมันลง ณ ตำแหน่งเดิมโดยไม่ได้คว่ำไว้
"เออ"
"จริงเหรอ?" 
"เออ"
"ตอบให้มันดีๆหน่อยสิ ผู้หญิงน่ะเขาชอบความนุ่มนวลกันนะรู้ไหม" เด็กหนุ่มเบ้ปากด้วยความรำคาญเพียงเสี้ยววิ 
"เออ"
"อากิจัง!!" 
"…… ครับ" สุดท้ายเพื่อการตัดปัญหาเขาตอบคำสุภาพเมื่ออีกฝ่ายเริ่มขึ้นเสียง มิเช่นนั้นแล้วเธอคงไม่ยอมออกไปจากห้องนี้ง่ายๆและงานก็คงจะไม่เสร็จ 
"ครับอะไร?" แอบขบกรามเมื่ออีกฝ่ายคาดคั้นด้วยน้ำเสียงที่เริ่มเปลี่ยนไป โต้เถียงกับผู้หญิงนี่น่าคำราญเสียจริง
"ครับ… แม่" 
"ก็แค่นี้แหละนะ... แล้วอย่าลืมทำการบ้านล่ะ รู้นะว่ายังไม่ทำ"
"เออ"
 
 
…. 
 
เสียงฝีเท้าค่อยๆเลือนหายไป อคิราห์ขยับตัวยืดหลังก่อนจะหันไปตามเสียงประตูที่ปิดลง บัดนี้ทั้งห้องเหลือเพียงความเงียบที่คลืบคลานเข้ามาอีกครั้ง พลันสายตากลับประสานเข้ากับดวงตาคู่นั้น.... ในกระจกเงา
ใครสักคนในนั้น.. ริมฝีปากนั้นกำลังยิ้มเยาะเขาอยู่ ?
 
 
 
.. การบ้านเหรอ?.. 
 
 
 
 
 
 


 
 
 
 
 
 
 
 
 
... ห่วยแตก...  
 
 
 
 
 
 
....................................................................
 
 
 
ส่งทันด้วยยย แฮกกก ซับน้ำตาลุ้นกับพี่ 502 มากเลยเครอะ V_V 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet