☠LITTLE PUNK☠ View my profile

[RMC] EPIC WAR ...JET

posted on 04 Feb 2012 19:24 by little-punk

เอนทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม 

 

 

 

นักฆ่า

 

สายฝนโปรยปรายขณะที่เธอยืนอยู่แถวหน้าสุด ผมยาวปะบ่าถูกมัดขึ้นให้เรียบร้อย

 

"จงจำไว้ เมื่ออยู่ในหน่วยนี้ เท่ากับว่าพวกคุณตายไปจากโลกใบนี้แล้ว" โคลนเลอะรองเท้าหนังคู่เก่ามันส่งเสียงกระทบกันดังกริก เมื่อทหารนับยี่สิบชีวิตตบขาเข้าหากัน 

 

หน่วยจู่โจมพิเศษ...หน่วยลอบสังหาร...หน่อยผลิตนักฆ่า ตามแต่ใครจะเรียก

 

ไม่มีการขยับกาย ทุกคนนิ่งราวกับเป็นรูปปั้น ไม่ยิ้มไม่ทักทาย นิ่งเงียบไม่เเม้กระทั่งได้ยินเสียงลมหายใจ และเธอก็เป็นหนึ่งในนั้น เจ็ทยืนนิ่ง ไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำว่าเธอเป็นหนึ่งในสามของผู้หญิงในหน่วยแห่งน้ี และอาจจะเป็นหนึ่งในบุคคลที่ไม่ผ่านการทดสอบนักห่าครั้งนี้

 

สายฝนยังโปรยปรายลงมาไม่ขาดสาย ท้องฟ้าเป็นสีเทาสลัว ทุกคนถูกสั่งให้เซ็นใบยินยอมรับสภาพของการฝึกหนัก และถูกปล่อยให้พักในห้านาที เจ็ทหย่อนขาและจัดของในกระเป๋าให้เข้าที่ …ไร้เสียงพูดจา ต่างคนต่างไม่มองหน้า... เสมือนคนแปลกหน้าที่ไม่อยากรู้จักกัน ใช่ เธอเองก็ไม่อยากรู้จักพวกนั่นเฉกเช่นเดียวกัน

 

ปรี๊ดดดดดด

 

เสียงนกหวืดดังบอกว่าหมดเวลา เธอทิ้งกระเป๋าลงพื้นก่อนจะกลับมายืนนิ่งอีกครั้ง ทุกอย่างวุ่นวายเพียงไม่กี่วินาทีก่อนมันจะนิ่งสงบ สายฝนยังคงกระหน่ำสาดลงมา... และอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า การฝึกเป็นนักฆ่าก็จะเริ่มต้นขึ้น

 

 

 

ซึนเดระ

 

"แต่งงานกันนะ" ใครสักคนในความทรงจำอันเลือนลาง เอ่อยคำถามที่ชวนให้น้ำตาไหล

"ไม่!!" เธอตอบแล้วสะบัดหน้าหนีเข้าหาแสง เพื่อกลบความแดงเมื่อเขินอาย เสียงหัวเราะดังมาจากด้านหลัง ไม่ช้ามือข้างซ้ายก็ถูกดึงไปสวมแหวนที่นิ้วนางข้างซ้าย 

 

เจ็ทโวยวายและ ทุบตีบุรุษตรงหน้า 

 

"รัก"

 

หยุดชะงักมือเมื่อได้ยินคำพูดนี้ ก่อนจะเริ่มขยับปาก แต่จนเเล้วจนรอด เธอเองก็ไม่ยอมปริปากพูดออกมา จนแล้วจนรอด..จนถึงวันสุดท้าย

 

…………..

 

อากาศวันนี้แจ่มใส ชวนให้คิดถึงเตียงนอนริมหน้าต่าง หากแต่บัดนี้ สถานที่แห่งนี้คือสุสาน ตรงหน้าคือหลุมศพ มันถูกคลุมด้วยธงชาติ มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก อึดอัดและอัดอั้น ไม่มีน้ำตาสักหยด มีเพียงความสมเพชให้ตัวเองและคนที่ยอมตายด้วยเกียรติอันโง่เขลา มือเรียววางดอกไม้สีขาวลงเชื่องช้า...พลางถอดแหวนในมือออก วางมันไว้ตรงเคียงข้างกัน เธอไม่สมควรได้รับสิ่งนี้

 

"…." เอ่ยปากพูดแผ่วเบาให้มันลอยไปกับสายลม

 

หากเป็นตอนน้ีเธอจะพูด หากเป็นตอนนี้ถ้าเขาถามเธอจะตอบ แต่มันสายไปแล้ว....กับคำคำนั้นที่เธอยังเก็บมันไว้ในใจตลอดกาล

 

 

 

 

ติดเกม

 

"หนูเคร๊อะ เดี้ยนง่วงแล้วนะเคร๊อะ แล้วเกมแบบนี้ไม่เหมาะกับสาวสวยอย่างเดี้ยนเลยเคร๊อะ" กระเทยสาวพูดพลางอ้าปากหาว กรีดกรายนิ้วยกขึ้นมาปิดพอเป็นจริตพิธี ดวงตาที่แมคอัพเริ่มย้อยบอกถึงสภาพว่าไม่ไหวแล้ว

"เกมยังไม่จบ จะรีบไปไหนกัน" ผิดแผกกับสาวใหญ่ ยิ่งดึกยิ่งทำตัวเหมือนนกฮูก เจ็ทดันเเว่นตาในเข้าที่ ก่อนจะกดจอยเกมในมือต่อ ก็เกมใหม่ที่เพื่อนทหารส่งมาให้วันนี้ มันสนุกจนไม่กล้าลุกไปไหน แม้ปวดห้องน้ำยังต้องอั้นไว้ 

 

"วินนิ่งไหมสาดดดดดด"

 

เธอบอกพลางดึงเพื่อนสาวกระเทยร่างบางออกมาจากห้องก่อนจับมานั่งเล่นเป็นคู่อยู่ตรงนี้ เพราะเล่นกับคอมมันไม่สนุก และห้องรวมก็มีเกมเพลย์อันไหญ่ 

 

"อุ๊ยย ว๊ายยยยย ตาเถร!!!!" หนักใจเหลือเกินกับการกดไปมั่วๆซั่วๆของเพื่อนใหม่ตรงข้าม หรือไม่กระเทยนางนี้อาจจะคมในฟัก...เพราะเท่าที่เล่นด้วยกันมา นางเมพเหลือเกิน เจ็ทคิดในใจพลางมองปาปิยองที่ระริกระรี้เมื่อยิงลูกเข้าประตูทีมของเธอได้ แต่นี้แหละยิ่งสนุก เธอกัดริมฝีปากด้วยความคลั่งแค้น แล้วดัน M150 ให้เพื่อนสาวดื่มโดปกำลัง ในคึกคืนนี้...ช่างเป็นราตรีที่ยาวนานเหลือเกิน

 

 

กาก้า

 

 

"เต้นนะเคร๊อะ เต้นนนนนน กาก้าาา อูลั้นนลาาา" เสียงเพลงดังสนั่นสลับกับเสียงกระเทยสาว นี่เป็นการกลั่นแกล้งกันหรือไม่เธอเองชักจะไม่แน่ใจเพราะนับจากวันที่นั่งดวลเกมกันสองวันถัดมา กระเทยสาวก็มาเคาะประตูห้องเธอยามดึก ราวกับสนิทกันมาช้านาน เพราะวิธีการเคาะมันรุนแรง เร็วและถี่รัว มันน่าหงุดหงิดจนลืมหยิบเเว่นตากันแดดที่พกติดตัวประจำขึ้นมาสวมใส่ 

 

"นี่นะเคร๊อะ นู๋เจ็ทต้องใส่ชุดนี้แล้วเต้นเพลงน้ีกับเดี้ยนนะเคร๊อะ" ชุดขนนกฟูฟองอลังการงานสร้าง ทอแสงวิบวับเมื่อต้องกับแสงไฟ เจ็ททนไม่ไหวจนต้องหลับตาลง พลางรู้สึกมือไม้มันโดนจับให้เต้นโยกไปมา ในเพลงของเลดี้กาก้า 

 

"ทำไมต้องเต้น" เธอถามด้วยความสงสัยก่อนกระเทยสาวจะเท้าใส่เอวมองค้อน

"ก็เนี้ย เดี้ยนจะไปแสดงโชว์ในงานวันเกิดเพื่อนเดี้ยนไงล่ะเคร๊อะ นู๋เจ็ทก็จะได้มาช่วยกันเป็นสองสาวพราวเสน่ห์ไงเคร๊อะ โฮะๆๆๆๆ" เเทบพูดไม่ออก นอกจากโบกมือลาอีกฝ่าย ก่อนจะโดนดึงแขนไว้พร้อมกับสายตากุปิ้งวิ้งวับ ….  กระเทยนางนี้รู้จุดอ่อนของเธอได้ยังไงกันนะ? เจ็ทถามตัวเองในใจเงียบๆ ก่อนจะถอนหายใจดังเฮือกแล้วพยักหน้าอือๆอาๆ … จะว่าไปความจริงเต้นบ้าๆบอๆอะไรนี่ก็ไม่น่าเสียหาย คิดได้ดังนั้นเธอจึงเริ่มให้ความร่วมมือกับเพื่อนสาวคนใหม่.....ด้วยความง่วงเช่นเคย

 

 

 

MegaUpload

 

 

มันปิดไปแล้ว!!!! 

 

MegaUpload

เวปที่ใช้ฝากไฟล์และโหลด MP3 หรือหนังแบบไม่ต้องเสียเงิน 

เจ็ทกรีดร้องอยู่หน้าจอคอมอย่างเสียสติ คนขี้เหนียว ไม่สิตอ้งเรียกว่าประหยัดไปหน่อยอย่างเธอกำลังคุ้มคลั่งกับกฏหมายแปลกๆ ที่จะทำให้โลกมนุษย์ถอยหลังเข้าคลอง

 

“SOPAAAAAAAAAAAAAAAAA”

 

เธอกรีดร้องและแอบคิดว่าอาจจะลักลอบเข้าไปฆ่าผู้บริหารนั่นให้ตายเสียจะดีกว่า และที่สำคัญเธอได้เสียค่าสมัครแบบพรีเพียมไปแล้วเมื่อต้นปี

 

นี้มันเป็นเรื่องที่บัดซบที่สุดสำหรับสาวใหญ่อย่างเธอ ครั้นจะไปร้องโอดครวญขอความเห็นอกเห็นใจกับเจ้าเสือขี้เกียจที่นอนอยู่มุมห้องก็ใช่ที เห็นมันมองมาที่เธอแล้วครางเสียงเหนื่อยหนาย แล้วฟลุบลงไปนอนอีกครั้ง นั่นก็ทำให้เธอของขึ้นขึ้นมาอีกรอบ 

 

คิดไปก็แค้น จึงจำเป็นต้องหาที่ระบาย อย่างรวดเร็วเธอรุดไปหากระเทยเพื่อนสาวเฟมิลี่เดียวกัน ก่อนจะสถบออกมายาวเหยียดโดยไม่ได้มองว่าอีกฝ่ายกำลังมาร์คหน้าเตรียมนอน 

 

 

 

 

ห้องน้ำชายสาธารณะ 

 

พายุเข้าในตอนช่วงบ่าย ซ้ำร้ายคือไม่ได้ดูข่าว ที่ซวยมากๆคือไม่ได้เอาร่มมาด้วย และที่ซวยยิ่งกว่าคือตอนนี้กำลังย้ำเท้าอยู่ข้างนอก เม็ดฝนหยดแล้วหยดเล่าสาดกระทบพื้นซีเมนต์หน้า ลมแรงพัดพาให้ทุกอย่างปลิวไปในทิศที่มันต้องการ

 

เจ็ทมองหาที่หลบสักที่ เห็นมีแต่ต้นไม้ใหญ่ แน่นอนว่ามันใช้ประโยชน์ไม่ได้ ฉับพลันสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามันไม่ได้ทำให้เธอลังเลสักนิดที่จะเดินเข้าไป

 

“เฮ้ยยย!!! WTF ” ใครสักคนสถบออกมาเสียงดังเมื่อเธอพาร่างเปียกปอนเข้าไปในห้องน้ำชายสาธารณะ 

“หลบฝนนิดเดียวเองน่า ก็ทำธุระของตัวเองไปสิ” แกมตวาดแข่งกับเสียงฟ้าผ่า เจ็ทรู้สึกหงุดหงิดที่ชุดโปรดของตัวเองเปียกฝน เธอเดินไปหาชักโครกปิดฝามันลง นั่งแหมะอยู่ตรงนั้น ภายในห้องน้ำชายสาธารณะ 

 

ทั้งที่ไม่ได้บังคับให้ใครออกไป แต่ผู้ใช้บริการในนั้นทุกคนต่างพร้อมใจยกพื้นที่ทั้งหมดให้เธอและออกไปผ่าลมฝนเพื่อโบกรถเอง เจ็ทเอียงคอไม่เข้าใจในความหมาย แล้วยักไหล่ก่อนเอนศรีษะพิงกับผนังห้องน้ำ อ่าา เสียงฝนที่สาดลงมาชวนให้นิทราเสียจริง 

 

 

 

สิว

 

“เป็นสาวเป็นนางต้องรักสวยรักงามนะเคร๊อะนู๋” ได้แต่พยักหน้าอือๆอาๆไปตามคำพูด ขณะที่อีกฝ่ายกำลังมันมือกับการกดสิวบนใบหน้าของเธอเอง

“อายุก็ปูนนี้แล้วปล่อยให้ตัวเองเป็นสิวได้ยังไงเคร๊อะ โฮ๊ะๆๆๆ แต่นี่ก็บ่งบอกได้นะเคร๊อะว่าประจำเดือนนู๋เจ็ทยังไม่หมด  ว๊ายยย!! เม็ดนี้ใหญ่เท่าหัวแม่โป้งเลยคร๊าาาาาาา” แอบลอบถอนหายใจรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ ทั้งที่แวะเอาของฝากจากจีนแดงมาให้ กลับโดนฉุดกระชากเข้ามาในห้องแล้วจับนอนลงบนเตียง สีหน้าและท่าทางการถือที่กดสิวของกระเทยผิวสีนางนี้ แอบทำให้นึกถึงหมอเถือนที่บราซิล และเกือบจะชกหน้านวลๆให้ช้ำไปแล้ว ถ้านางไม่ตะโกนขึ้นมาเสียก่อนว่า

“สิวววววววว!!!!”

พลางชี้ๆมาที่หน้า จนต้องยกมือขึ้นลูบตาม 

“ก็แค่นอนดึกสิวเลยขึ้น” เจ็ทตอบแล้วยักไหล่ แต่คำตอบที่ได้รับคือการโดนบ่นจนหูชา

“ไม่ได้นะเคร๊อะ ถึงนู๋เจ็ทจะยังไม่มีสะมี๊ ก็ไม่ควรปล่อยตัวเองให้ซกมกและแห้งเหี่ยวแบบนี้นะเคร๊อะ” ว่าแล้ว นางก็จับเธอกดสิวด้วยประการล่ะชะนี้แล

 

 

ถุงเท้าค้างปี

 

ปีใหม่ที่ผ่านมา มันเป็นเวลาการบูรณการห้อง ไม่สิต้องเรียกว่าสังคยานาเสียมากกว่า เจ็ทจัดการขนกล่องกระดาษเพื่อมาเก็บของที่ไม่ได้ใช้แล้วไปบริจาคให้เด็กผู้ยากไร้แถวชายเเดน ... กระบอกปืน กระสุน บางรุ่นถูกเก็บลงกล่อง เธอมองมันนอนแน่นิ่งในนั้นและภาวนาให้มันมีประโยชน์สำหรับเด็กเล็กแถบนั้น 

 

พับพลัน!!!

 

กลิ่นอันไม่พึงประสงค์ก็ลอยเข้ามา มันเป็นเหมือนกลิ่นสาป กลิ่นสาปแห่งความตาย หรือนี่จะเป็นพลังงานบางอย่างที่ไอ้ลูกหมาคงเดชส่งมาล้อเล่นกับเธอ เนื่องจากแค้นเคืองการหยอกล้อแบบผู้ใหญ่(?)มากเกินไป เจ็ทมองซ้ายขวาก่อนจะตั้งท่าเตรียมสู้

 

“แน่จริงก็ออกมาสิ”  เธอพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่กลับเป็นความเงียบและเสียงน้ำไหลเท่านั้ที่ตอบกลับมา ไม่กล้าสูดลมหายใจลึกๆเพราะกลิ่นไม่พึงประสงค์ เธอคว้าปลอกหมอนขึ้นมาอุดจมูกแล้วเดินเข้าไปใกล้ในสถานที่เกิดเหตุ มันส่งกลิ่นเหม็นตลบอบอวนอย่างหนัก จนต้องใช้ไม้กวาดก้านยาวเขี่ยๆดู มันว่างเปล่า ก่อนจะได้ยินเสียงหนูร้อง.... 

 

หญิงสาวขมวดคิ้วแล้วเข้าไปใกล้ พบถุงเท้าหนึ่งข้างที่นอนแน่นิ่งตรงนั้น อ่าา นี่มันถุงเท้าของเธอเองนินา ใช่แล้ว วันคริตมาสเธอฉลองจนเมาแล้วกลับมาอย่างหมดสภาพ ใช้ด้ามไม้กวาดเขี่ยๆ.. คราบอ้วกยังติดอยู่เลย สงสัยเธอเอามันมาเช็ดตอนอ้วกแน่ๆ คิดได้ดังนั้นจึงเขี่ยมันแล้วแพคห่อมันด้วยถุงพลาสติก เอาเมจิกจั่วหัวมันว่า”ถุงเท้าข้ามปี” แล้วยัดใส่กล่องกระดาษ

 

ไม่ได้งกอะไรหรอกนะ แต่ทิ้งมันไม่ลงและคิดว่า... มันอาจจะมีประโยชน์แก่เด็กผู้ยากไร้แถวชายแดน 

เจ็ทยิ้มให้กับความคิดของตัวเองและแพคของลงกล่องต่อไป 

 

ต้นกล้วย

 

ต้นกล้วยล้มระเนระราดไปตามแรงเตะ ครูฝึกบอกว่านี่เป็นกระสอบทรายชั้นดีและหาได้ตามธรรมชาติในป่าเขาแบบนี้

 

เจ็ทเหนื่อยหอบ พลางพิงต้นกล้วย การฝีกโหดครั้งนี้บางทีเธอคิดว่าอาจจะผ่านมันไปไม่ได้ มือที่พันด้วยผ้าทั้งสองข้างเปื้อนยางกล้วย มันกัดกินมือจนลอก ยางบางสวนแห้งติดเนื้อผ้าเป็นสีน้ำตาลจนแยกไม่ออกว่าอันไหนเป็นเลือดที่แห้งกรังหรืออันไหนเป็นยางกล้วย ร่างกายขาดอาหารติดต่อกันเป็นเวลาเกือบ 72 ชั่วโมงแล้ว

 

“ถ้าเธอลุกขึ้น เธอจะรอด หรือไม่ก็ล้มลงไปแบบหมาขี้แพ้ซะ” ดวงตาพร่ามัว เห็นเพียงสีเขียวของต้นกล้วยนับสิบ ใช่ตอนนี้เธออยู่ในดงกล้วย แต่ครูฝึกพูดอะไรเธอไม่รู้เรื่องเสียแล้ว และก่อนสติจะดับวูบลงไป ราวกับเสียงกระซิบจากคนที่จากไปดังขึ้นข้างหู

 

“อย่าหลับ”

 

ช่างอบอุ่นเหลือเกิน หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าให่้เต็มปอดอีกครั้ง พร้อมลุกขึ้นด้วยความทุลักทุเล พร้อมกับปล่อยมัดออกไปอีกครั้ง หากฝึกความอดทนของร่างกายครบสามวันจะถือว่าภาระกิจลุลวง

อีกนิดเดียว อีกนิดเดียวเท่านั้น

 

เจ็ทคิดแบบนั่นก่อนจะปล่อยมัดอีกครั้งสู่ต้นกล้วย

 

 

 

 

 

 

ไดโนเสาร์ 

 

พื้นหญ้าชื้นเเฉะทำให้เกิดหลุมรอยเปื้อนทุกครั้งที่เหยียบย้ำ ต้นไม้พรรณต่างๆขึ้นสูง มือแกร่งกระชับปืนแล้วเดินไปอย่างเชื่องช้า ถัดไปเป็นสาวผมทองโนตมที่มีท่าทีตื่นตระหนก นางถลึงตามองทุกอย่างไปรอบๆ สภาพเนื้อตัวมอมแมมผิดกับรูปหน้าที่ยังเป๊ะด้วยเครื่องสำอาง 

 

เจ็ทขมวดคิ้วข้องใจ

 

ในป่ามีของพวกนี้ให้แต่งด้วยเร๊อะ?” เธอพึมพำกับตัวเองก่อนโยนน่องไก่ให้เจ้าเสือดำกิน แอบเหลือบมองมันที่ค่อยๆขยับมามอบข้างๆ... เพราะอยากกิน่องไก่ร้อนๆอีก

 

กรรรรรรรรรรรรรรรรร์!!!!!

 

โอ้มายก๊อดดดดดดดดดดดด

พระเจ้าาาาาาาาาา

 

เสียงหวีดร้องกระตู้วู้ทำให้เธอหันกลับไปมองที่หน้าจออีกครั้ง ได้โนเสาร์ตัวใหญ่ผุดออกมาจากดงหญ้า ทำให้ผู้คนแตกตื่นแล้ววิ่งหนีไปคนล่ะทิศล่ะทาง

 

ยิ่งมันสิจอร์ชยิงมัน!!!” สาวผมทองในจอกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ....เจ็ทถือรีโมทกดพอตเอาไว้ 

 

ยังไม่ทันได้ดูตอนไดโนเสาร์ออกมาเลย!!!

 

ว่าแล้วก็รีกลับ ก่อนจะหันไปเตะสีข้างเจ้าเสือเบาๆ เพราะถือว่ามันเป็นต้นเหตุแห่งการล่ะสายตา เธอตั้งใจจดจ่อกับจอทีวีอีกครั้ง.. ก็นะ บางคนชอบแมว บางคนชอบควาย บางคนชอบเสือแต่สัตว์ที่เธอชอบที่สุดเป็นไดโนเสาร์นินา เธอคิดพลางยกยิ้มแล้วมองแผ่น DVD เรื่องที่เกี่ยวกับไดโนเสาร์เป็นแผง ตลอดวันหยุดนี้จะดูให้หมดทุกเรื่องเลย!!! 

 

 

 

 

 

 

รักแท้

 

 

“รักแท้คืออะไร ตับไตไส้พุง รักกางเกงที่นุงก็ดูสวยดี จ๊าดดั๊ดดาดั๊ดดา ดี๊ดาด้าดาาา ~~~”

“หยุดเต้นได้ไม่” 

คำตอบคือส่ายหน้า

“งั้นหยุดร้องได้หรือเปล่า?”

คำตอบยังเป็นการส่ายหน้าเหมือนเดิม 

 

เจ็ทขมวดคิ้วยุ่งแล้วยกขวดเบียร์จิบ หลับตาหนีเมื่อกระเทยสาวเอาขนนกจี้หน้า 

“เป็นสาวชาวสายรุ้งก็ต้องร่าเริงสิเคร๊อะ จะมาทำตัวแห้งเหี่ยวเหมือนหอยขาดน้ำได้ยังไงล่ะเคร๊อะนู๋เจ็ท โฮะๆๆๆๆๆ” เหมือนโดนจิกกลายๆในรูปประโยค เจ็ทได้แต่นั่งส่ายหัวไปมา แล้วมองคาราโอเกะในจอ แต่ไม่นานปาปิยองก็เข้ามาเต้นบังเฟมอีกครั้ง 

 

ก็ไม่น่าหลวมตัวมากินข้าวด้วยเลย สุดท้ายจึงโดนลากเข้ามาในร้านคาราโอเกะ กระเทยสาวเจ้าไม่รู้ไปคึกมาจากไหน นางเล่นกดร้องเพลง รักแท้รัวๆ เป็นสิบกว่ารอบ นี่ก็ปาไปสามชั่วโมงแล้ว ถ่านในตัวนางก็ไม่มีที่ท่าว่าจะหมด 

 

“จั๊ดดี๊ดา ดี๊ดา”...!!!!!

 

ยกมือทาบอกตกใจ เมื่อตัวเองร้องเพลงนั่นออกมา อ่าา นี่มันคือการออสโมซิส ซึมซับเข้าสมองไปซีรีบัมสินะ เจ็มคิดในใจอย่างเงียบงัน 

 

 

 

 

หลุมดำ

 

 

หลุมดำ หมายถึงเทหวัตถุในเอกภพที่มีแรงโน้มถ่วงสูง ไม่มีอะไรออกจากบริเวณนี้ได้แม้แต่แสง จึงมองไม่เห็นใจกลางของหลุมดำ หลุมดำจะมีพื้นที่หนึ่งที่เป็นขอบเขตของตัวเองเรียกว่าขอบฟ้าเหตุการณ์ ที่ตำแหน่งรัศมีชวาร์สชิลด์ หากวัตถุหลุดเข้าไปในขอบฟ้าเหตุการณ์ วัตถุจะต้องเร่งความเร็วให้มากกว่าความเร็วแสงจึงจะหลุดออกจากขอบฟ้าเหตุการณ์ได้ ....  นี่คงเป็นนิยามหลุมดำของอวกาศ

 

หากแต่มันคงไม่ต่างจากหลุมดำในจิตใจของเธอ มันซ่อนตัวอยู่แล้วดูดกินแสงสว่างแห่งความหวังไปหมด

 

ครบรอบหนึ่งปีแล้วของการจากไป 

 

ทั้งที่ยังคงทำหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส เพื่อให้เเนบเนียนที่สุด แต่ลึกๆข้างใน มันเหมือนมีหลุมดำขนาดใหญ่ที่ดูดกลื่นทุกสิ่ง ทั้งเสียงหัวเราะ ความทรงจำ เหลือเพียงความเจ็บปวด

 

เจ็ทยืนมองป้ายหลุมศพที่ผุกร่อนไปตามกาลเวลา คำจากไปของผู้ตายเลือนลางแทบมองไม่เห็น เธอวางดอกไม้สีขาวลงอย่างแผ่วเบา ขณะเพื่อนทหารอีกคนกำลังวางมือบีบบนบ่า ... ยกมือขึ้นบีบตอบ เพื่อบอกว่าไม่เป็นไร

 

ไร้บทสนทนา ปล่อยให้สุสานเงียบเหงาและว่างเปล่า เฉกเช่นจิตใจของเธอ

 

 

 

 

พ่อค้าปลา

 

โบราณชาติไหน(?)กล่าวไว้ ดูนางให้ดูหาง ดูช้างให้ดูแม่ ถ้าจะแย่หากซื้อปลาไม่ดูตา

 

ใช่แล้วนี่คือสุภาษิตการซื้อปลาจากตลาด เจ็ทจ้องมองพ่อค้าขายปลาด้วยสายตาอาฆาตแค้น 

 

“ปลาไม่สด กล่้าเอามาขายได้ยังไง” มือกำตะกร้าใส่ของแน่นขณะบุรุษตรงหน้ายืนจังก้าเท้าแขนกับเอว

“ไม่สดยังไง นี่น่ะสดแล้ว” จมูกงองุ้มของพ่อค้าขมวดย่นทำให้รู้สึกเหมือนคุยอยู่กับตัวประหลาด เจ็ทจิ้มๆเกล็ดปลาที่แข็งคอด

“ตามันไม่มีแวว” บอกพลางสบสายตาปิ้งๆแกมอาฆาตคนขาย และเเทบทันทีทันใดเธอได้ยินเสียงถอดหายใจชัดเจน

“ปลามันตายแล้วตาจะมีแววได้ยังไง” น้ำเสียงหงุดงิดและท่าทางไม่สุภาพเริ่มปรากฏให้เห็นเมื่ออีกฝ่ายชักรำคาญเธอเต็มแก่ แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา ปัญหามันอยู่ที่ปลาที่เธอต้องการเอาไปทำมื้อเย็นเย็นนี้ ให้ตายเถอะ ของไม่สดจากป่ามันจะอร่อยได้ยังไง?

“งั้นก็ขายปลาสดๆสิ” เจ็ทกอดอกมองอีกฝ่ายอย่างผู้เหนือกว่าพลางยักคิ้ว

“หือ?” 

“ปลาสดๆน่ะ สดๆยังดิ้นได้ไง”

หรือเอาลำธารมาตั้งตรงนี้แล้วขายปลาก็ได้นะ แอบคิดในใจอย่างนั้น ขณะที่พ่อค้าเริ่มทนไม่ไหวจนโบกมือไล่ แต่เธอก็ไม่ย่อท้อยังยืนต่อล้อต่อเถียงเรื่องปลากับพ่อค้าขายปลาไปเรื่อยๆจนไม่มีทีท่าจะหยุดเสียที

 

แล้วเมื่อไหร่จะได้ปลาเป็นอาหารเย็นนะ?

 

 

 

ไอดอล

 

 

เธอช่างร่างเริงและสดใสราวกับแสงอาทิตย์เมื่อฟ้าหลังฝน นิ้วเรียวยาวยามกรีดกรายละไม้คล้ายกับปีกหงส์ สีแดงสดบนเล็บมือบ่งบอกให้เห็นความร้อนแรงจัดจ้าน

 

เจ็ทถือขวดเบียร์มองเพื่อนสาวกระเทยเจ้าเก่านามปาปิยอง ไม่แน่ใจว่าตัวเองเมาหรือไม่ แต่เห็นลูกไฟดิสโก้กลายเป็นผลึกแก้วแห่งแสงที่สาดส่องกระทบลงมาบนตัวนางที่สวมชุดสีขาวขนปุย 

 

เหมือนเทพธิดาตกสวรรค์

 

เจ็ทคิดแบบนั้นด้วยใบหน้าอันเคลิบเคลิ้ม อ่าา หรือเธอจะค้นพบแล้ว ผู้ที่เป็นแสงส่องสว่างของเธอ

 

โอ้ นี่มันมายด์ไอดอลชัดๆ!!!

 

ยื่นมือออกไปแตะชายกระโปรงก่อนใช้มืออีกข้างดึงแว่นตาออก สบตากับดวงตาคู่สวย มันสะท้อนสีน้ำทะเลใส จนได้กลิ่นเค็มของทะเล

 

“อะไรเคร๊อะ โฮ๊ะๆๆๆๆๆ” ท่ากรีดนิ้วที่เห็นเป็นปรกติ ทำให้ฉุกคิดระคนตำนิตัวเองว่าทำไมไม่เอะใจถึงความงามเยี่ยงนี้เลยนะ เอาล่ะ เธอตัดสินใจแล้ว ต่อไปเธอจะสวยงามแบบนี้ให้ได้!!! เจ็ทคิดก่อนประครองใบหน้าเพื่อนสาวขึ้นมาดูให้ชัดๆอีกครั้ง พร้อมกับความรู้สึกที่พวยพุ่งมาจากช่องท้อง

 

ใช่แน่ๆนี่เป็นความรู้สึกที่อยากระบาย อ่าาา

และไม่้า เสียงกรีดร้องของกระทเยสาวก็ดังสั่นห้องพัก เมื่อสาวใหญ่อีกคนอาเจียนของที่กินเข้าไปในช่วงเย็นทั้งหมด ออกมารดหน้าของเธอ 

 

 

 

ผัวข่อยเป็นเมียเขา 

 

ง่วงตอนนี้ไม่ได้นะเคร๊อะนู๋เจ็ท!!” เสียงตวาดพร้อมกระฉุดกระชากลากถูทำให้ตาที่จะปิดแหล่มิปิดแหล่เบิกกว้าง 

อ๊ะๆ ห้ามเถียงนะเคร๊อะ!!!” ไม่ว่าเปล่ากระเทยสาวเอามือมาป้องปากที่กำลังจะอ้าหาวเมื่อเข้าใจว่าเธอกำลังจะปริปากเถียง นี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ที่จู่ๆกระเทยนางนี้ก็บุกเข้ามาในห้องยามวิกาลราวกับสนิทชิดเชื้อและคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี ก่อนจะเริ่มบ่นแล้วลากเธอลงจากเตียง หากว่ามองเข้าไปลึกๆแล้วเธอพบว่ามันเป็นการ   ....หาเพื่อนเที่ยว

 

ไม่ช้าห้องคาราโอเกะห้องประจำก็ถูกเปิดและจ้องไว้ทั้งคืน กระเทยสาวเริ่มเข้าสู่ภวังค์ในการชดเครื่องเดิมแล้วเริ่มร้องไห้ฟูมฟาย... เจ็มมองแล้วทำเนียนไม่สนใจ 

 

เข็มนาฬิกาชี้เลขสิบ บอกเวลาให้ปาปิยองลุกขึ้นไปกดเพลง และเช่นเดิมกระเทยสาวกดเพลงเดียวรวดต่อกันเป็นสิบๆครั้ง แต่วันน้ีมาแปลกเมื่อนางไม่ได้กดเพลงน่ารักสดใส สาวใหญ่อย่างเจ็มขยับแว่นมองหน้าจอขนาดใหญ่กับชื่อเพลงไม่คุ้นตา

 

ผัวข้อยเป็นเมียเขา

 

ภาพนักร้องของไทยปรากฏเด่นพร้อมกับเเดนเซอร์อีกสองสามคน เจ็ทนั่ง(ทน)ฟังไปเงียบๆ แล้วแอบคิดว่าพรุ่งนี้ เนื้อเพลงผัวข้อยเป็นเมียเขาคงจะฝั่งรากลึกอยู่ในหัวจนแกะไม่ออกเหมือนกับเพลงที่ผ่านๆมา 

 

 

 

 

บอส

 

รูปหนึ่งใบปักลงตรงกลางลำต้นของต้นไม้ใหญ่ที่เป็นเพียงแค่ซาก มีดเล่มเล็กปักลึกและแน่นลงไปตรงกลางหน้าผาก บนพื้นที่รกร้างและโล่งเตียนแห้งนี้คือทะเลทราย มีเพียงผ้าผืนบางเท่านั้นที่ช่วยกันกระเเสลมแรงและเศษทรายได้ เจ็ทหรี่ตาลงเมื่อแสงแดดมันส่องสว่างจ้าเกินไป

 

เหลือแค่บอสมันคนเดียวเท่านั้นคำพูดของบุรุษร่างใหญ่ดังก้องกังวาลไปทั่วท้องผืนทราย ทหารยี่สิบชีวิตนิ่งเงียบและฟัง

 

คำสั่งคือจับตาย พร้อมหัวลมแรงขึ้นเรื่อยๆราวไม่รู้จักคำว่าเน็ดเหนื่อย เช่นเดียวกับหัวหน้าของเธอที่กำลังใช้เท้าขีดเขียนพื้นที่ของทรายแบ่งเขตและบริเวณ 

 

ปัง!!!

 

ชั่วอึดใจ ชายร่างใหญ่ก็ล้มลง พร้อมกับเสียงปืนอันดังสนั่น

 

หัวหน้า!!!” เจ็ทตะโกน... ท้องทะเลทรายอันเวิ้งว้างแห่งนี้ไร้ที่กำบังและที่ซ่อน .....เธอกวาดตามองไปทั่วและกระชับปืนในมือของเธอ ไม่มีที่ให้ซ่อน ภูเขาทะเลทรายเต็มไปหมด แล้วปืนมาจากไหน?

 

พลันตาก็เบิกกว้าง ก่อนจะยกปืนขึ้นจ่อเพื่อนของตัวเอง ทำให้เกิดการโกลาหน

 

ใครสักคนในนี้เป็นคนร้าย!!” ดวงตาสีเขียวมองไปรอบๆภายใต้ผ้าคลุมผืนบาง บอสของพวกมันกำลังแฝงกายซ่อนอยู่ในกลุ่มของพวกเรา  

 
 
 

คัพ E

 

เช้าวันที่อากาศสดใสจนไม่อยากลืมตาตื่น เจ็ทยืนอารมณ์เสียพิงประตูห้องพร้อมกอดอก ขณะที่ฝ่ายตรงข้ามเป็นกระเทยนางเจ้าเดิมที่ยืนบิดไปมาพร้อมกับทำหน้าเขินอาย

 

“โฮะๆๆ นู๋เจ็ทเคร๊อะเรื่องแบบนี้สาวๆอย่างเราๆไม่เห็นต้องอายอะไรเลยนะเคร๊อะ”

เธอนิ่งเงียบพร้อมกับอารมณ์ขุ่นมัวเมื่อถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาในเวลาไม่พร้อม

“พูดมาตรงๆเลยดีกว่าว่าอยากได้อะไร?” น้ำเสียเจือหงุดหงิดดังขึ้นทำให้เจ้าเสือสีดำในห้องพงกหัวขึ้นมองก่อนจะฟลุบหลังใหม่ ปาปิยองยิ้มแล้วเอียงคอก่อนกรีดกรายนิ้วชี้ๆมาที่ตัวของเธอ

 

สาวใหญ่ทำหน้าสงสัย

 

“แหมๆ ก็เจ้สงสัยมานานแล้วนะเคร๊อะว่าอย่างนู๋เจ็ทนี่คัพอะไร เดี๋ยวเจ้จะไปตัดชุดเเดนซ์มาเพิ่มไงเคร๊อะ รอบที่แล้วเห็นนู๋เจ็ทบ่นว่าไม่พอดี โฮะๆๆๆๆ” 

 

“...........” หญิงสาวเงียบไปชั่วอึดใจก่อนจะขมวดคิ้วหนัก

 

คัพอะไรงั้นเหรอ?

 

คัพ E คัพ E  คัพ E คัพ E คัพ E คัพ E คัพ E คัพ E คัพ E คัพ E คัพ E คัพ E คัพ E คัพ E คัพ E 

 

นี่มันเป็นเรื่องอัปยศชัดๆเมื่อความทรงจำอันเลวร้ายสมัยเด็กที่โดนเพื่อนล้อผุดขึ้นมาในหัว

 

หญิงสาวหุนตัวกลับและปิดประตูกระเเทกหน้าเพื่อนสาวอย่างรวดเร็ว และปล่อยให้ปาปิยองยืนงงอยู่อย่างนั้น


 
โล้นซ่า
 
 
 
 
 
ขนตาล่าง
 
 
 
 
ชุดวันเกิด
 
 
 
 
 
 
 
 
 
คลานเข้ามาอัพแบบฉ่อยๆเหมือนเดิม TTvTT
 
*คลานออกไปปั่นโปรเจคต่อ*  

Comment

Comment:

Tweet